Uithoorn - De huidige burgervader van gemeente Uithoorn is per januari 2025 begonnen aan zijn tweede termijn als burgemeester. Pieter Heiliegers heeft groen licht gekregen van de gemeenteraad en de commissaris van de Koning. Ook zelf wilde hij graag door. ‘De plussen winnen het van de minnen.’ Hij voelt zich, samen met ‘zijn José’, thuis in de gemeente. ‘De gemeente past me als een jas', zo zegt Heiliegers. De verharding in de maatschappij baart hem echter wel zorgen. De komende jaren zet hij zich extra in voor het samen leven met respect voor elkaar. ‘De maatschappij dat zijn wij, met z’n allen.’
Burgemeester Pieter Heiliegers heeft zijn draai gevonden in Uithoorn. ‘Het formaat van de gemeente past bij me. Het is niet te groot, zodat er nog tijd is voor persoonlijke aandacht voor inwoners en ondernemers. We zitten middenin de Randstad, dichtbij de grote stad. Dat merk je aan de uitdagingen die we kennen als gemeente. Dat maakt het echter ook interessant.’ Uitgekeken op de gemeente is hij nog allerminst, al is het soms lastig om de grens tussen zijn vak en zijn privéleven te bewaken. ‘Beide werelden lopen ook in elkaar over. Maar in een grote stad is het nog lastiger om de balans te bewaren, daar word je vaak geleefd door het ambt.’
Nieuwe brutaliteit
Het is zijn dertiende jaar als burgemeester. Eerder was hij burgervader in gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude. ‘Ik ben volwassen geworden in mijn vak.’ Dankzij zijn ervaring is het makkelijker om zijn ambt te vervullen. De ervaring zorgt ook voor meer rust. Toch is er best wat veranderd, in vergelijking met de tijd waarin hij begon. ‘Mensen zijn mondiger geworden, niet alleen in een gesprek, maar ook op sociale media. Ik noem dat ook wel de nieuwe brutaliteit. Het is goed als mensen voor zichzelf opkomen, als men daarbij ook respect heeft voor de mening van een ander. In de hele samenleving zie je een verharding en polarisatie, ook op sociale media. De stem van de uitersten lees je daar vooral terug, terwijl er, ook in Uithoorn, een grote middengroep is die best tevreden is met hoe het hier in de gemeente gaat. Van deze middengroep hoor je echter weinig. Ik doe hierbij een oproep aan deze mensen: laat van je horen!’ Heiliegers wil hiermee geen opstand veroorzaken, maar vindt het wel belangrijk dat ieders mening wordt gehoord. ‘Blijf de dialoog met elkaar aangaan.’
Bedreigingen en politiek Den Haag
De polarisatie wordt versterkt door de situatie in Den Haag. Daar werd zelfs geroepen om het ontslag van een collega-burgemeester, Femke Halsema. ‘Dat is ongehoord. Het geeft blijk van een gebrekkige kennis van ons democratische stelsel. De politiek in Den Haag heeft niets te zeggen over het functioneren van een burgemeester. Door dergelijke uitspraken wordt het gezag van een burgemeester ondermijnd. Bovendien wordt een burgemeester op deze manier mogelijk in gevaar gebracht. Ook ik heb te maken gehad met diverse bedreigingen. Dat heeft zelfs tot een veroordeling geleid.’
Dergelijke situaties maken het vak niet aantrekkelijker, ziet ook Heiliegers. ‘Het wordt steeds lastiger om vacatures voor burgemeesters te vervullen. Sommige vacatures zijn zelfs ingetrokken door de Commissaris van de Koning, omdat te weinig (geschikte) kandidaten zich hadden gemeld.’ Voor Heiliegers vormt het een extra motivatie om door te gaan. ‘Iemand moet het doen. Zolang ik nog energiek genoeg ben om dit ambt te vervullen, ga ik ermee door.’
Openbare orde en veiligheid
De burgemeester, die onder meer openbare orde en veiligheid in zijn portefeuille heeft, hoefde zich de afgelopen jaren niet te vervelen. Zo veranderde het busstation tijdens de jaarwisseling in 2019 in een ravage. Twee jaar later gingen auto’s en een deel van het Buurtnest in vlammen op. Vanwege de onrust in en rond het winkelcentrum Zijdelwaard werd cameratoezicht ingesteld. Ook in het Oude Dorp wordt nu naar deze maatregel gegrepen. ‘Dat is één van de zichtbare maatregelen die we nemen. Daarnaast gaan we in gesprek met de horeca over wat zij kunnen doen en huren we beveiligers in.’ De burgemeester is content met de extra boa’s die hij ter beschikking heeft gekregen. ‘Toen ik hier aantrad was ik een beetje verbaasd over de capaciteit van politie en boa’s binnen onze gemeente. Naar mijn mening was het te weinig. Ik ben daarom blij met de extra capaciteit.’
Drugsvondst in De Kwakel
Ondermijning heeft tevens zijn volle aandacht, waarbij de onderwereld infiltreert in de bovenwereld. Criminelen maken hierbij gebruik van legale bedrijven en diensten voor hun illegale activiteiten. Ook de lokale politiek kan hierbij worden beïnvloed. Heiliegers vindt het belangrijk om dit tegen te gaan, al kan het lastig zijn om dergelijke praktijken in beeld te krijgen. Het blijft een uitdaging om zicht te krijgen op wat er zich allemaal afspeelt binnen de gemeente, helemaal in het buitengebied. Denk maar aan de grote drugsvondst bij een woonboerderij aan de Hoofdweg in De Kwakel in 2021. Daar werd naast 2993 kilo cocaïne ook tassen vol aan contant geld aangetroffen met een totale waarde van zo’n 11,3 miljoen euro. Niet echt iets waarmee je als gemeente de landelijke pers wil halen. ‘Daarom werken we samen met bijvoorbeeld gemeente Aalsmeer om het buitengebied beter in kaart te krijgen.’
Goed gemeentebestuur
Heiliegers is trots op het gemeentebestuur, zowel het college als de raad. ‘In Uithoorn hebben we een goede ploeg aan wethouders, die ergens voor staan, elkaar steunen en zaken voor elkaar weten te krijgen. De gemeenteraad is ook zichtbaar buiten het gemeentehuis, en gaat tegenwoordig ook op werkbezoek. Bij andere gemeenten zie ik dat dit niet vanzelfsprekend is, het respect voor elkaar is soms ver te zoeken. Daarbij richt men zich meer op de man dan op de bal.’ De maatschappij, dat ben jij! Respect voor elkaar, dat is vandaag de rode draad in het verhaal van de burgemeester. Hij ziet nog steeds een rol voor zichzelf weggelegd als verbinder, net als toen hij aantrad. Daarin heeft iedereen een verantwoordelijkheid, die ligt niet alleen bij de overheid. ‘Toen ik net was aangetreden als burgemeester werd ik door iemand aangesproken op glas dat rond de glasbak lag. Of ik dat op kon nemen met de afvalophaaldienst, zodat ze het zouden opruimen. Ik vroeg hem waar hij woonde. ‘Daarboven,’ zei hij, terwijl hij wees naar het nabijgelegen flatgebouw. Daarop vroeg ik hem of hij er wellicht over na had gedacht om zelf een stoffer en blik te pakken en het op te vegen. Het heeft hem hopelijk aan het denken gezet. De gemeente kan niet alles doen. We willen hier allemaal fijn kunnen wonen, dat kan alleen als iedereen zijn steentje bijdraagt!’
Dit artikel verscheen eerder in de december-editie van UithoornZ Magazine, nummer 14.